کد خبر : 17699 تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶ ۱۲:۵۰

هشدار مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو

مشکل نقدینگی حل نشود به سمت واردات خواهیم رفت

بیمارستان‌ها به نقطه‌ای رسیده‌اند که اگر مطالبات آنها پرداخت نشود بیماران دچار مشکل خواهند شد و بیمار برای تهیه نسخه به خارج از بیمارستان مراجعه خواهد کرد که این بدترین حالت برای نظام درمانی است که بیمار استرس همه چیز را داشته باشد



به گزارش ایفدانا مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو در گفت‌و‌گو اختصاصی با روزنامه سپید، ضمن هشدار درباره احتمال بازگشت بحران مطالبات صنعت داروسازی با توقف پرداخت بدهی‌های داروسازان، گفت: «منکر این نیستیم که مشکل نقدینگی باعث شده تا صنعت داروسازی از تولید برخی اقلام منصرف شود و ما در مواقعی مجبور به افزایش واردات شده‌ایم و همین امر سبب وارد شدن هزینه‌های هنگفت به نظام سلامت گردیده است. زیرا برخی اقلام که وارد کردیم رقمی بین 10 تا 20 برابر قیمت تولید داخل داشت.» در حال حاضر وضعیت به نسبت ما‌ه های قبل بسیار بهبود پیدا کرده است و می‌توانیم بگوییم که از نقطه بحرانی مطالبات یک قدم عبور کرده‌ایم، اما فقط بحران اولیه را رد کرده‌ایم و امیدواریم که این روند ادامه پیدا کند، زیرا اگر این روند یک ماه هم متوقف شود و مطالبات داروخانه‌ها و بیمارستان‌ها پرداخت نگردد دوباره به نقطه صفر بر خواهیم گشت. 

دکتر برندگی همچنین گفت: بیمارستان‌ها به نقطه‌ای رسیده‌اند که اگر مطالبات آنها پرداخت نشود بیماران دچار مشکل خواهند شد و بیمار برای تهیه نسخه به خارج از بیمارستان مراجعه خواهد کرد که این بدترین حالت برای نظام درمانی است که بیمار استرس همه چیز را داشته باشد. در طرح تحول سلامت بیمار در بیمارستان بستری می‌شد و همه هزینه‌ها را ابتدا نظام سلامت تقبل می‌کند و بیمار تنها در زمان ترخیص هزینه را پرداخت می‌نماید اما [در صورت عدم پرداخت مطالبات] بیمار از همان ابتدا همه مشکلات را خود باید حل کند و ما متاسفانه به قبل از طرح برمی گردیم و اگر اعتبارات پایدار برای طرح تحول در نظر گرفته نشود همه زحمات به هدر خواهد رفت.  سازمان غذا و دارو در بحث اقتصادی و تامین نقدینگی دخالتی نمی‌کند و تنها در مباحث فنی دخالت مستقیم دارد. بنابراین محل تصمیم‌گیری در خصوص تخصیص اعتبار با وزارت بهداشت، سازمان برنامه‌وبودجه و مجلس است و باید منابع را نشان‌دار کنند.
 
مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو در ادامه افزود: نظام دارویی ژنریک در مقطع زمانی جنگ تحمیلی به داد بازار دارویی ما رسید و ما را از بحران‌ نجات داد، اما به‌مرور زمان و با توجه به اینکه باید در این حوزه به سمت صادرات می‌رفتیم نیازمند این شدیم که نظام دارویی خود را به سمت برند سازی ببریم، زیرا حضور شرکت‌های چندملیتی و برندهای اصلی هزینه‌های زیادی به نظام سلامت ما تحمیل می‌کرد. بنابراین برای اینکه بتوانیم از توان کشور در این حوزه که امروزه فقط از 50 درصد آن استفاده می‌شود؛ بهره ببریم باید به سمت برندسازی می‌رفتیم. ولی باید بپذیریم که ما نمی‌توانیم برند اصلی باشیم و محصولات ما بایستی به‌عنوان برند ژنریک عرضه شود. بنابراین نظام دارویی ما در کنار ژنریک بودن باید به سمت معرفی خود به‌عنوان برند برندژنریک برتر پیش برود.
 
دکتر برندگی در خصوص استانداردهای کیفی تولید دارو عنوان کرد: بدون شک اغماض‌ در GMP در کیفیت دارو تاثیرگذار خواهد بود. زیرا GMP به این مفهوم است که شما دارویی را در یک شرایط خوب تولید کنید و اگر این شرایط مناسب نباشد، انتظار فرآورده مطلوب را از این محصول نخواهید داشت. بنابراین وقتی داروی تولید داخل بخواهد مجوز ورود به بازار مصرف را کسب کند باید این اطمینان را به سازمان غذا و دارو بدهد که محصول تولیدی با نمونه برند اصلی قابل مقایسه است و بعد از این مرحله است که مجوز ورود به بازار دارویی را کسب خواهد کرد. البته بحث اصلی در خصوص کیفیت دارو این است که یک حداقل و حداکثری در این حوزه وجود دارد. در نظام ژنریک محصول باید حداقل کیفیت را داشته باشد که این امر در داروهای تولید داخل هم به همین نحو است. بنابراین داروهای تولیدی در کشور حداقل کیفیت را دارند و می‌توان از این بابت از آنها دفاع کرد، اما نباید فراموش کنیم که ما در شرایطی قرار داریم که نزدیک به چهار دهه است که دنیا از دادن دانش فنی به ما خودداری می‌کند و این طبیعی است که ما در این زمینه‌ها عقب‌تر باشیم ولی محصولات ما در حد استانداردهای اروپایی است و می‌توانیم بگوییم که محصولات ما بی‌کیفیت نیستند بلکه در مواردی کف کیفیت را دارند.
 
مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو در پایان در رابطه با مشکلات عمده صنعت دارو گفت: مشکلات صنعت دو دسته‌اند بخشی مربوط به مشکلات نقدینگی هستند و بخشی مربوط به کیفیت؛ در خصوص مورد نخست سازمان غذا و دارو پیگیر حل کامل مشکلات است و حاکمیت هم موظف است به دلیل استراتژیک بودن این صنعت نسبت به حل مشکل آن اقدام کند. ولی در خصوص کیفیت نمی‌توان اغماض کرد و اگر فرآورده‌ای زیر خط استاندارد باشد اجازه ورود به بازار مصرف را پیدا نخواهد کرد، حتی اگر این اجازه را هم پیدا کرده باشد فرآورده مخدوش سریعاً از بازار جمع‌آوری خواهد شد. بنابراین در بحث کیفیت هیچ مسئول و بخشی حق اغماض ندارد و باید به‌درستی به وظیفه خود عمل کند و سازمان هم طبق ضوابط نمی‌تواند در این موضوع کوتاه بیاید.